شماره ۶۷۵ - گلستان محبت را ز دیرین عندلیبانم

گلستان محبت را ز دیرین عندلیبانم
به گوش غنچه گستاخ است گلبانگ پریشانم ۱

اثر در زلف لیلی می کند آشوب زنجیرم
نمک بر زخم مجنون می زند شور بیابانم ۲

سفال چرخ را بخشد طراوت دود آه من
ز جوی شعله های سینه سیراب است ربحانم ۳

ورق گردانی باد بهاران فیضها دارد
که هر دم با جنون تازه ای دست و گریبانم ۴

جدایی دیده ام ای همنشین، حالم چه می پرسی؟
دماغ آشفته ام، خونین دلم، خاطر پریشانم ۵

عجب نبود که مقبول مغان افتد نیاز من
درین دیر کهن دیری ست پیر یا صنم خوانم ۶

لب شکرم که از فیض ستم دارم گل افشانی
گل زخمم که از سیرابی تیغ تو خندانم ۷

نمک پروردهٔ زخم نمایان دل ریشم
به شور عشق افسون می دمد چاک گریبانم ۸

حزین از نوش و نیش کفر و ایمانم چه می پرسی؟
به هر کیشی که فرماید محبّت بنده فرمانم ۹