هوش مصنوعی: این شعر از حزین لاهیجی بیانگر احساسات شاعر در مورد عشق، جدایی و دل‌تنگی است. شاعر از خاطرات عاشقانه، غم‌های ناشی از فراق و تلاش برای رسیدن به معشوق سخن می‌گوید. همچنین، اشاراتی به مفاهیم عرفانی مانند تسلیم و ارادت دارد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، درک برخی از اشارات ادبی و عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۶۷۷ - به یاد جلوهٔ شوخی، سبک ز جا رفتم

به یاد جلوهٔ شوخی، سبک ز جا رفتم
چو بوی گل همه جا همره صبا رفتم ۱

میانهٔ من و آن تیر غمزه عهدی بود
به این نشانه که از خاطر وفا رفتم ۲

گدا سرشت وصالم، گرسنه چشم نگاه
ز کوی او همه جا، روی در قفا رفتم ۳

ز محفل سر زلفش خبر نبود مرا
به رهنمونی دلهای مبتلا رفتم ۴

روا مدار که بیگانگی به پیش آید
که من ز ره به نگه های آشنا رفتم ۵

سر ارادت همّت به پای تسلیم است
ز دیر و صومعه بی عرض مدّعا رفتم ۶

ز دیر چشم دلم فیض کعبه یافت حزین
که آمدم هوس آلود و پارسا رفتم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۱۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶۷۶ - ز هند تیره دل چون شمع روشنگر برون رفتم
گوهر بعدی:شماره ۶۷۸ - در آب دیده یا در سینهٔ پرآذر اندازم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.