هوش مصنوعی: این شعر از حزین لاهیجی بیانگر احساسات عمیق شاعر درباره رنج‌های عشق، تنهایی و ناامیدی است. او از دردهای عاطفی، بی‌توجهی دیگران و پشیمانی از برخی آشنایی‌ها می‌گوید. همچنین، به نقش قاصد در ارتباط عاشق و معشوق اشاره می‌کند و در نهایت، افسانه‌وار بودن زندگی خود را در نظر زاهدان سنگین‌دل توصیف می‌نماید.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و عاطفی موجود در شعر نیاز به درک و بلوغ فکری دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد قابل درک است. همچنین، برخی از مضامین مانند ناامیدی و انتقادهای اجتماعی ممکن است برای کودکان نامناسب باشد.

شماره ۷۱۶ - به خون خود چو گل آغشته دامن تا گریبانم

به خون خود چو گل آغشته دامن تا گریبانم
به چشم طفل طبعان گرچه از رنگین لباسانم ۱

کسی جز شانه خار از پای من بیرون نمی آرد
درین وادی ز بی غمخوارگی از سینه چاکانم ۲

ندامت هرگز از عصیان نشد نفس مرا حاصل
همین در زندگی از آشنایی ها پشیمانم ۳

میان عاشق و معشوق قاصد محرمی باید
شکایت نامهٔ دل می برد رنگ پرافشانم ۴

حزین افسانه ام آید به طبع زاهدان سنگین
به گوش کعبه جویان ناله ناقوس رهبانم ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۲۳۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۷۱۵ - ز بس دارد غم آن گل عذار آشفته احوالم
گوهر بعدی:شماره ۷۱۷ - زمین و آسمان بیهوده می پیمود آوازم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.