هوش مصنوعی: این شعر عرفانی از حافظ، با استفاده از استعاره‌ها و نمادهای غنی مانند باده، شمع، و عشق، به مفاهیمی مانند عشق الهی، رازداری، و رهایی از دردهای دنیوی می‌پردازد. شاعر از نوشیدن باده به عنوان نمادی از وصال به معشوق حقیقی و رهایی از تعلقات دنیا سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عرفانی و استعاره‌های پیچیده‌ای است که برای درک عمیق‌تر، به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی نیاز دارد.

شماره ۷۲۰ - فال فرخنده بیایید به دیدار زنیم

فال فرخنده بیایید به دیدار زنیم
برقی از شمع تجلّی به شب تار زنیم ۱

بر رخ غیر ببندیم در خلوت دل
کوری مدعیان بادهٔ اسرار زنیم ۲

ور شود در سر مستی تهی از باده کدو
شیء اللّه به در خانهٔ خمّار زنیم ۳

داغ عشق است که سرمایهٔ آرایش ماست
شمع سان زآتش دل لاله به دستار زنیم ۴

ناخن از بهر خراشیدن دل در کف ماست
سینه تا هست چرا تیشه به کهسار زنیم؟ ۵

خامهٔ ما به رگ تار نفس مضراب است
دست تا کار کند زخمه برین تار زنیم ۶

دل چو سرشار شود از غم بیهوده حزین
وقت آن است که پیمانهٔ سرشار زنیم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۱۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۷۱۹ - عمارت برنمی تابم، ملامتخانه ی عشقم
گوهر بعدی:شماره ۷۲۱ - نشد فغان به اثر تا ره جنون نزدم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.