شماره ۷۲۳ - ما خضر دل به چشمه پیکان فروختیم

ما خضر دل به چشمه پیکان فروختیم
ارزان به تیغ غمزه رگ جان فروختیم ۱

رنج تو بود راحت ما دل فتادگان
ای زهد، مژده باد که ایمان فروختیم ۲

دادیم گرد هستی خود را به سیل اشک
ویرانه ای که بود به طوفان فروختیم ۳

کالای زشت نیست پسند مبصّران
آگاهی ای که بود به نسیان فروختیم ۴

چیزی که داشت سعی تهیدست در بساط
پای شکسته بود به دامان فروختیم ۵

آبادی خرابه دنیا که می کند؟
این عشوه خانه را به بخیلان فروختیم ۶

مرهم بهای مهر طبیبان که می دهد؟
ناسور داغ را به نمکدان فروختیم ۷

بردیم نقد حسرت و دادیم دل به تو
خاطر گران مدار که ارزان فروختیم ۸

غفلت علاج تفرقهٔ روزگار بود
مژگان اگر به خواب پریشان فروختیم ۹

گرید به حال سینهٔ ناپخته، کار دل
ما این تنور سرد به طوفان فروختیم ۱۰

کاسد شدهست در همه بازار جنس ناز
از بس که دین به گبر و مسلمان فروختیم ۱۱

اندوه روزگار، سویدای دل گرفت
آخر به دیو خاتم فرمان فروختیم ۱۲

عزت که بود موهبت کبریا حزین
مشکل به دست آمد و آسان فروختیم ۱۳