هوش مصنوعی: شاعر در این متن از درد هجران و عشق سخن می‌گوید و با بیان‌های مختلف مانند نوشیدن باده و کشیدن بار غم، احساسات خود را توصیف می‌کند. او از عقل و دل‌های خونین می‌گوید و در نهایت، به زیبایی و آزادگی روح خود اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی احساسی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌هایی مانند باده و می‌نوشی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب باشد.

شماره ۷۲۵ - از شام هجر منّت دیدار می کشم

از شام هجر منّت دیدار می کشم
از خواب ناز دولت بیدار می کشم ۱

تا کی خورم ز عقل سیه کاسه خون دل؟
مستانه یک دو ساغر سرشار می کشم ۲

یک چند می کنم گرو باده رخت خویش
تا چند بار جبّه و دستار می کشم؟ ۳

برده ست حسن ساده آزادگی دلم
بهر چه ناز سبحه و زنار می کشم ۴

بر دوش از خمار سرم بار می شود
تا پا ز آستانهٔ خمّار می کشم ۵

جایی به از چمن نبود میگسار را
دامان تر چو ابر به گلزار می کشم ۶

صد زخم می خورد رگ جان چون قلم حزین
تا گوهری به رشته گفتار می کشم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۲۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۷۲۴ - بر آن سرم که غم تازه در کنار کشم
گوهر بعدی:شماره ۷۲۶ - چقدر ز کلک و نامه، خبر نهان فرستم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.