هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از احساسات عمیق و دردهای درونی خود سخن میگوید. او از اشکها، دل دیوانه، و غمهایش میگوید که او را از جهان جدا کردهاند. با این حال، او به زیباییهای طبیعت و احساساتش پناه میبرد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. درک کامل آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی عاطفی بیشتری دارد.
شماره ۷۲۷ - محیط گوهری از اشک طوفان زای خود دارم
محیط گوهری از اشک طوفان زای خود دارم
رگ نیسانی از مژگان خون پالای خود دارم ۱
غبار سینه ام بر شور محشر دامن افشاند
دل دیوانه ای در دامن صحرای خود دارم ۲
بیار ای دیده، لعلی باده اشکی اگر داری
درین گلگشت مهتابی که از سیمای خود دارم ۳
مرا آوارهٔ درها نکرد از گوشهٔ عزلت
چه، منّتها که بر سر در جهان از پای خود دارم ۴
حزین از هر دو عالم فکر دل، بیگانه ام دارد
سر شوریده ای در دامن صحرای خود دارم ۵
رگ نیسانی از مژگان خون پالای خود دارم ۱
غبار سینه ام بر شور محشر دامن افشاند
دل دیوانه ای در دامن صحرای خود دارم ۲
بیار ای دیده، لعلی باده اشکی اگر داری
درین گلگشت مهتابی که از سیمای خود دارم ۳
مرا آوارهٔ درها نکرد از گوشهٔ عزلت
چه، منّتها که بر سر در جهان از پای خود دارم ۴
حزین از هر دو عالم فکر دل، بیگانه ام دارد
سر شوریده ای در دامن صحرای خود دارم ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۱۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۲۶ - چقدر ز کلک و نامه، خبر نهان فرستم
گوهر بعدی:شماره ۷۲۸ - شد فاش ز گلبرگ لبت راز نهانم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
