خلاصه و ردهبندی سنی
16+
متن بالا از شعرهای عرفانی و اخلاقی است که به اهمیت استفاده از فرصتها، یکساننگری در زندگی، عشق و عرفان، و هوشیاری در برابر زیباییهای دنیا اشاره دارد. شاعر از مخاطب میخواهد که از زندگی لذت ببرد، در هر شرایطی پایدار باشد و عشق را پیشه کند.
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به عشق و مینوشی ممکن است نیاز به بلوغ فکری برای درک صحیح داشته باشد.
شماره ۷۶۰ - تا هوا ابر است ساقی، باده ای در شیشه کن
تا هوا ابر است ساقی، باده ای در شیشه کن
قدر فرصت را بدان، از آسمان اندیشه کن ۱
خون مشرب باش، یکسان جوش زن با خار و گل
نخل خوش پیوند شو، در هر زمینی ریشه کن ۲
شاهدِ مِی می رسد آگاه گردان هوش را
نشتری از نغمه در کار رگ اندیشه کن ۳
مشت گل باشد دل بی عشق زاهد در بغل
دل اگر می بایدت بی درد ! عاشق پیشه کن ۴
دست زن در دامن مژگان بی باکی حزین
بیستونی چون دلت دادند، فکر تیشه کن ۵
قدر فرصت را بدان، از آسمان اندیشه کن ۱
خون مشرب باش، یکسان جوش زن با خار و گل
نخل خوش پیوند شو، در هر زمینی ریشه کن ۲
شاهدِ مِی می رسد آگاه گردان هوش را
نشتری از نغمه در کار رگ اندیشه کن ۳
مشت گل باشد دل بی عشق زاهد در بغل
دل اگر می بایدت بی درد ! عاشق پیشه کن ۴
دست زن در دامن مژگان بی باکی حزین
بیستونی چون دلت دادند، فکر تیشه کن ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۵۹ - از اشک لاله رنگ گلی در کنار کن
گوهر بعدی:شماره ۷۶۱ - بالین نهاده ام به سر کوی خویشتن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
