هوش مصنوعی:
این شعر از حزین لاهیجی، بیانگر درد و رنج شاعر از فراق و بیگانگی است. او از دست دادن عشق و آرامش را توصیف میکند و از تأثیرات منفی زمان و گردش روزگار بر زندگی خود مینویسد. شاعر به عشق و معنویت اشاره دارد و از کعبه و قبله به عنوان نمادهایی برای عشق و دعا استفاده میکند.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای خوانندگان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۷۹۹ - تیغت از فرق مبتلا رفته
تیغت از فرق مبتلا رفته
از سرم سایه هما رفته ۱
بس که بیگانه مشربان دیدم
از لبم حرف آشنا رفته ۲
رفته بر پیکرم ز گردش چرخ
آنچه بر دانه ز آسیا رفته ۳
از میان رفته ایم تا من و دل
جم و جام جهان نما رفته ۴
طاق ابروی اوست کعبه ما
دل به آن قبلهٔ دعا رفته ۵
نگهم تا به خاک درگه او
به تکاپوی توتیا رفته ۶
مستی افزاست نغمهٔ تو حزین
دل ازین طرز آشنا رفته ۷
از سرم سایه هما رفته ۱
بس که بیگانه مشربان دیدم
از لبم حرف آشنا رفته ۲
رفته بر پیکرم ز گردش چرخ
آنچه بر دانه ز آسیا رفته ۳
از میان رفته ایم تا من و دل
جم و جام جهان نما رفته ۴
طاق ابروی اوست کعبه ما
دل به آن قبلهٔ دعا رفته ۵
نگهم تا به خاک درگه او
به تکاپوی توتیا رفته ۶
مستی افزاست نغمهٔ تو حزین
دل ازین طرز آشنا رفته ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۸۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۹۸ - دل، سیه مست به سودای تو از جا رفته
گوهر بعدی:شماره ۸۰۰ - نسرین بری گلگون قبا، از جلوه جانم سوخته
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
