هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از عشق و فراق سخن می‌گوید و درد و رنج ناشی از آن را توصیف می‌کند. او از سوختن در آتش عشق، از دست دادن وطن و فراق یار می‌نالد و احساسات عمیق خود را با تصاویر شاعرانه مانند شمع، آتش و دریا بیان می‌کند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاطفی عمیق و پیچیده مانند عشق، فراق و رنج است که درک آن‌ها برای سنین پایین‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تصاویر شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری و احساسی دارد.

شماره ۸۰۰ - نسرین بری گلگون قبا، از جلوه جانم سوخته

نسرین بری گلگون قبا، از جلوه جانم سوخته
سودای مشکین طرّه اش سود و زیانم سوخته ۱

برگ سفر روی وطن، دیگر ندارم هیچ یک
پرواز بالم ریخته، برق آشیانم سوخته ۲

چون شمع سودای کسی، می سوزد آتش در سرم
نام محبت برده ام، کام و زبانم سوخته ۳

اشک دمادم از نظر، بارم، به خون ز آن غرقه ام
دریای آتش در جگر دارم، از آنم سوخته ۴

نقص عیار من حزین نبود اگر افغان کنم
در بوتهٔ هجران او تاب و توانم سوخته ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۷۹۹ - تیغت از فرق مبتلا رفته
گوهر بعدی:شماره ۸۰۱ - از ما نهان ز فرط ظهوری، چه فایده؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.