شماره ۸۱۸ - به جلوه های رسا سرفراز می آیی

به جلوه های رسا سرفراز می آیی
مگر ز غارت عمر دراز می آیی ۱

ز خون مهر و وفا تیغ ناز غمّاز است
که از کمینگه خیل نیاز می آیی ۲

به عجز شمع تجلی به خاک می غلتد
تو چون به این رخ طاقت گداز می آیی ۳

گهر به خلوت خاص صدف نمی آید
چنین که در دل اهل نیاز می آیی ۴

چو بوی گل همه ساز رهم، قدم بردار
اگر به پرسشم ای چاره ساز می آیی ۵

شراب شوق ز خود برده صد بیابانم
تو تا به خلوتم ای مست ناز می آیی ۶

کمند گردن عمر گذشته جلوهٔ توست
به شیوه های خوش ای دلنواز می آیی ۷

گهی به صورت معنی گهی به پرده لفظ
نهان به گوش دل اهل راز می آیی ۸

حزین از آن بت هر جایی آرزو داری
چنین که می روی از خویش و باز می آیی ۹