هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که در آن شاعر از درد عشق و هجران مینالد و از رهایی از تعلقات دنیوی سخن میگوید. او از سوختن در آتش عشق و گذر از خطرات نفسانی صحبت میکند و در نهایت به سوختن دوباره دل در آتش غم اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مضامین مانند درد هجران و سوختن در آتش عشق نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد.
شماره ۸۴۰ - ای سوختهٔ عشق چرا کم ز سپندی؟
ای سوختهٔ عشق چرا کم ز سپندی؟
از خویش برون آی به یاهوی بلندی ۱
بر خویش نبالیم به درویشی و شاهی
بر دوش نداریم پلاسی و پرندی ۲
با سوخته جانان چه کند آتش دوزخ
من ساخته ام با تب هجران تو چندی ۳
مردی بود از نفس خطرناک گذشتن
زبن خندق آتش، بجهانیم سمندی ۴
گفتی که حزین در غم ما، حال دلت چیست؟
آتش به دل سوخته ام باز فکندی ۵
از خویش برون آی به یاهوی بلندی ۱
بر خویش نبالیم به درویشی و شاهی
بر دوش نداریم پلاسی و پرندی ۲
با سوخته جانان چه کند آتش دوزخ
من ساخته ام با تب هجران تو چندی ۳
مردی بود از نفس خطرناک گذشتن
زبن خندق آتش، بجهانیم سمندی ۴
گفتی که حزین در غم ما، حال دلت چیست؟
آتش به دل سوخته ام باز فکندی ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۰۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۳۹ - افشاند نسیم سحری زلف نگاری
گوهر بعدی:شماره ۸۴۱ - بر دیده کشم سرمه ز خاک کف پایی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
