هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه از حزین لاهیجی، بیانگر درد فراق و عشق نافرجام است. شاعر با استفاده از استعاره‌های زیبا مانند «کعبهٔ جان»، «کلیسای فرنگی» و «نرگس عیار فریبی»، حالات روحی خود را توصیف می‌کند. او از غم‌های عشق، ناامیدی و رسوایی در راه عشق سخن می‌گوید و خود را در دریای پرآشوب عشق غرق شده می‌بیند.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی نیاز دارد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و اصطلاحات به کار رفته ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

شماره ۸۴۲ - ای کعبهٔ جان از تو کلیسای فرنگی

ای کعبهٔ جان از تو کلیسای فرنگی
بی یاد تو دل را دو جهان سینهٔ تنگی ۱

جان دیده از آن نرگس عیار فریبی
دل خورده از آن غمزهٔ خونخوار خدنگی ۲

دیری ست که شرمنده ام از سبحه، چه سازم؟
زنّار به چنگی بود، آن طرّه به چنگی ۳

یک زمزمه در پرده گشایی ست ولیکن
دل نغمه به رنگی زد وناقوس به رنگی ۴

گوهر به دو کف می دهم و ناخن آن نیست
کز سینهٔ معدن بخراشم رگ سنگی ۵

از عشق پرآشوب محال است نجاتم
هر قطره درین بحر بود کام نهنگی ۶

رسوایی جاوید حزین ار طلبد عشق
صد نام نکو باد به گرد سر ننگی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۸۴۱ - بر دیده کشم سرمه ز خاک کف پایی
گوهر بعدی:شماره ۸۴۳ - اگر از دیده ابنای زمان مستوری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.