هوش مصنوعی: متن شعری است که از حال و هوای تنهایی، غم و انتظار برای یار سخن می‌گوید. شاعر از درد دل، اشک و آتش درون می‌گوید و از رفتن یاران و دوستداران شکوه می‌کند.
رده سنی: 15+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عاطفی مانند غم، تنهایی و انتظار است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، زبان و بیان شعر ممکن است برای سنین پایین پیچیده باشد.

شماره ۸۶۰ - ای خستهٔ بی قرار چونی؟

ای خستهٔ بی قرار چونی؟
بی مونس و غمگسار چونی؟ ۱

یاران چه شدند و دوستداران؟
بی یار، درین دیار چونی؟ ۲

درگریه نمک نمانده دیگر
ای سینهٔ داغدار، چونی؟ ۳

گردی نرسید از ره یار
ای دیدهٔ انتظار، چونی؟ ۴

ای مرغ قفس ترانه ات کو؟
بی برگ، درین بهار چونی؟ ۵

رفت آنکه طبیب خستگان بود
با درد دل فگار چونی؟ ۶

چون شمع، حزین در آتش دل
با دیدهٔ اشکبار، چونی؟ ۷
وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
# انتظار # تنهایی # عاشقانه # غم
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۸۵۹ - ز دل غافلی یار جانی نباشی!
گوهر بعدی:شماره ۸۶۱ - به قید آب وگل ای جان ناتوان چونی؟
حمایت نقدی از گوهرین
ثبت مجموعه شعر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.