هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از زبان فردی خطاب به ساقی سروده شده است که در آن از می، عشق، و جلوههای زیبایی طبیعت سخن میگوید. شاعر از ساقی میخواهد که جامی بیاورد، از زهد خشک دوری کند، و به زیبایی و عشق روی آورد. همچنین، اشارههایی به بهار، گل، و بوی خوش دارد که فضایی شاد و روحنواز ایجاد میکند.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مضامین عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر نیاز به توضیح داشته باشد. همچنین، اشاره به مینوشی و مفاهیم مرتبط با آن، مناسبتر است برای سنین بالاتر که درک بهتری از این مفاهیم دارند.
شماره ۸۶۹ - ابرکفت بنازم، فیضی ببار ساقی
ابرکفت بنازم، فیضی ببار ساقی
گرد سرت بگردم، جامی بیار، ساقی ۱
برخیز و جلوه سرکن، بگشای جعد مشکین
باد از دم بهاران، شد مشکبار، ساقی ۲
ساغر بده که آید، آبی به روی کارم
از زهد خشک دارم، بر دل غبار، ساقی ۳
از شیوهٔ نگاهت، وز جلوهٔ جمالت
می در پیاله دارم، گل در کنار ساقی ۴
اوراق زهد و تقوا، بر باد ده حزین را
از خون توبهٔ ما، بشکن خمار، ساقی ۵
گرد سرت بگردم، جامی بیار، ساقی ۱
برخیز و جلوه سرکن، بگشای جعد مشکین
باد از دم بهاران، شد مشکبار، ساقی ۲
ساغر بده که آید، آبی به روی کارم
از زهد خشک دارم، بر دل غبار، ساقی ۳
از شیوهٔ نگاهت، وز جلوهٔ جمالت
می در پیاله دارم، گل در کنار ساقی ۴
اوراق زهد و تقوا، بر باد ده حزین را
از خون توبهٔ ما، بشکن خمار، ساقی ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۷۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۶۸ - بود می خانه ها، در چشم شهلای تو ای ساقی
گوهر بعدی:شماره ۸۷۰ - ابر، تر دامن و سرد است هوا ای ساقی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
