شماره ۸۷۰ - ابر، تر دامن و سرد است هوا ای ساقی

ابر، تر دامن و سرد است هوا ای ساقی
خوش بود بادهٔ خورشید لقا، ای ساقی ۱

دردسر می کشی از نالهٔ مخمور، چرا؟
می توان بست به جامی، لب ما ای ساقی ۲

به در میکده، از خشکی زهد آمده ایم
نشود تر نشود دامن ما ای ساقی ۳

باطن پاک بزرگان همه جا یارت باد
به خم باده سپردیم تو را ای ساقی ۴

ابر احسان تو دریا دل و ما سوخته جان
شرم بادت ز لب تشنهٔ ما، ای ساقی ۵

گر چه با ابر کفت، دم زدن ما بیجاست
جام اگر می دهیم، هست به جا ای ساقی ۶

عمرها شد که ز خونین جگران است حزین
به اسیران وفا، چند جفا ای ساقی؟ ۷