شماره ۸۷۶ - دو خصم داده به هم دست و این فگار یکی

دو خصم داده به هم دست و این فگار یکی
یکی تو دشمن جانیّ و روزگار یکی ۱

به خون من دو زبردست، هم زبان شده اند
نگاه مست یکی، چشم میگسار یکی ۲

دو فتنه گر به کمین دل رمیدهٔ ماست
کمند طره یکی، زلف تابدار یکی ۳

یکی، دو کرده غمم را فریب وعدهٔ تو
بلای هجر یکی، درد انتظار یکی ۴

نه در دلی و نه در دیدهٔ خراب مرا
ازین دو خانه، نیامد تو را به کار یکی ۵

نیم به هجر تو تنها، دو همنشین دارم
دل شکسته یکی، جان بی قرار یکی ۶

به عندلیب چمن نوبت فغان نرسد
حدیث جورت اگر گویم، از هزار یکی ۷

کنون دو سلسله جنبان بود جنون مرا
خط عبیر شمیمت یکی، بهار یکی ۸

خدنگ های تغافل خطا نمی گردد
ز شست غمزه ات، ای نازنین سوار، یکی ۹

گدا و شاه به تنهایی از جهان رفتند
درین دیار، به یاری نشد دچار، یکی ۱۰

به دهر، الفت و انصاف نیست یاران را
یکی حریف نشاط است و سوگوار، یکی ۱۱

زگرد حادثه میدان روزگار پر است
خدا کند که برآید ازین غبار، یکی ۱۲

ز بزم وصل، حزین این قدر خبر دارم
که بیخودانه، سرم داشت درکنار، یکی ۱۳