شماره ۸۹۵ - می گرفتیم به جانان، سر راهی، گاهی

می گرفتیم به جانان، سر راهی، گاهی
او هم از لطف نهان داشت نگاهی، گاهی ۱

چه عجب گر نگهش داشت سر الفت ما؟
برق را، هست نوازش به گیاهی، گاهی ۲

دو سه روزیست که دزدید نگه، وین عجب است
نه ثوابی زمن آمد، نه گناهی، گاهی ۳

این قدر هست،که در سختی تاب و تب عشق
درد، می داد به دل رخصت آهی گاهی ۴

این گران آمده باشد، به دل نازک او
می شود بار به خاطر، پرکاهی، گاهی ۵

دل مسکین چه کند گر نتپد از دهشت؟
ریزد از خوی شهان، خون سپاهی، گاهی ۶

لیک نومید نیم زان نگه بنده نواز
می شود روز، شب بخت سیاهی، گاهی ۷

سر به خاک قدمش لابه کنان می گفتم
نشود تیره ز آهی، چو تو ماهی،گاهی ۸

گنهم گر چه عظیم است، ببخشای به عشق
شاد گردان دل زارم، به نگاهی، گاهی ۹

به وفای تو، که از هستی خود بی خبرم
در غم عشق، بود حال تباهی، گاهی ۱۰

گفت خاموش، که محتاج نبوده ست حزین
دعوی عشق، به سوگند و گواهی، گاهی ۱۱