هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و غزل‌گونه است که در آن شاعر از عشق، هجران، و انتظار سخن می‌گوید. او از زیبایی معشوق، شب‌های دوری، و آرزوی دیدار می‌سراید و با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند بهار، آتش، و می، احساسات خود را بیان می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و ارتباط باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های شاعرانه ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال نامفهوم باشد.

شماره ۹۰۴ - چه خوش بود که به دی، طرح نوبهار کشی

چه خوش بود که به دی، طرح نوبهار کشی
پیاله بر رخ آن آتشین عذار کشی ۱

رهین دست حمایت شود، چراغ دلم
شبی که دست بر آن زلف تابدار کشی ۲

نمی کشی چو نقاب از رخ نهفته، چرا
نظاره را به سر راه انتظار کشی؟ ۳

رخت بهشت برین است، با بهار چه کار؟
لبی چو میکده داری، چرا خمار کشی؟ ۴

دراز شد شب هجران ز آسمان، وقت است
که انتقامِ من تیره روزگار کشی ۵

دمید صبح بهار خطت، سزد که مرا
قلم به دفتر غمهای بی شمار کشی ۶

جواب نکتهٔ رنگین اوحدی ست حزین
سزد که بر ورق لاله، این نگار کشی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۳۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹۰۳ - ناله ام را در دلش تأثیر بودی کاشکی
گوهر بعدی:شماره ۹۰۵ - خاصان تمام مستند، ساقی صلای عامی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.