هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی، از عشق و شیفتگی به معشوق و تأثیرات عمیق او بر دل و جان شاعر سخن میگوید. شاعر از آشفتگی دل، نوازشهای معشوق، و پشیمانی از توبه به می سخن میگوید و در نهایت، از صبر و تحمل در برابر نازهای معشوق یاد میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به موضوعاتی مانند می و توبه نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۹۰۶ - به دلهای دماغ آشفته، سنبل می کند کاری
به دلهای دماغ آشفته، سنبل می کند کاری
به ما شوریدگان، آن زلف و کاکل می کند کاری ۱
دلم را در خروش آورده چون گل نوشخند او
نوازشهای آن رنگین تغافل، می کندکاری ۲
شب از وجد نسیم، از خود نرفتم گر درین گلشن
به بوی صبحدم، گلبانگ بلبل می کند کاری ۳
به غفلت توبه کردم از می و اکنون پشیمانم
خورد افسوس، هرکس بی تامّل می کند کاری ۴
حزین از بوالفضولان، در غمش محروم تر مردم
مگو با ناز او صبر وتحمّل می کندکاری ۵
به ما شوریدگان، آن زلف و کاکل می کند کاری ۱
دلم را در خروش آورده چون گل نوشخند او
نوازشهای آن رنگین تغافل، می کندکاری ۲
شب از وجد نسیم، از خود نرفتم گر درین گلشن
به بوی صبحدم، گلبانگ بلبل می کند کاری ۳
به غفلت توبه کردم از می و اکنون پشیمانم
خورد افسوس، هرکس بی تامّل می کند کاری ۴
حزین از بوالفضولان، در غمش محروم تر مردم
مگو با ناز او صبر وتحمّل می کندکاری ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۴۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۰۵ - خاصان تمام مستند، ساقی صلای عامی
گوهر بعدی:شماره ۹۰۷ - به جان سوزی، نی کلک سخن ساز مرا دیدی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.