هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از رنجها و عشقهای خود سخن میگوید. او از سکوت و نوای سینهاش، پرواز دل به سوی معشوق، بیداد و غم، و جادوی عشق در بزم گفتگو یاد میکند. همچنین، به مفاهیمی مانند فقر و دولت معنوی اشاره دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عرفانی و عاشقانه پیچیده است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی عاطفی دارد. همچنین، برخی مفاهیم مانند «فقر» و «دولت معنوی» ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم باشد.
شماره ۹۰۷ - به جان سوزی، نی کلک سخن ساز مرا دیدی
به جان سوزی، نی کلک سخن ساز مرا دیدی
به خاموشی نوای سینه پرداز مرا دیدی ۱
پراندازد ملک، آنجا که من پروانگی کردم
به بال دل، رساییهای پرواز مرا دیدی ۲
ز بیدادت به چنگ کاوش غم، سینه را دادم
به نالش، دلخراشیهای آواز مرا دیدی ۳
به پای خویشتن می پرورد چون سایه طوبی را
لوای دولت فقر سرافراز مرا دیدی ۴
حزین افسانه ام جادو دمان را مهر بر لب زد
به بزم گفتگوی عشق، اعجاز مرا دیدی ۵
به خاموشی نوای سینه پرداز مرا دیدی ۱
پراندازد ملک، آنجا که من پروانگی کردم
به بال دل، رساییهای پرواز مرا دیدی ۲
ز بیدادت به چنگ کاوش غم، سینه را دادم
به نالش، دلخراشیهای آواز مرا دیدی ۳
به پای خویشتن می پرورد چون سایه طوبی را
لوای دولت فقر سرافراز مرا دیدی ۴
حزین افسانه ام جادو دمان را مهر بر لب زد
به بزم گفتگوی عشق، اعجاز مرا دیدی ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۸۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۰۶ - به دلهای دماغ آشفته، سنبل می کند کاری
گوهر بعدی:شماره ۹۰۸ - ای از شرار عشق تو هر سینه آتشخانه ای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.