شمارهٔ ۱۸ - حال ابنای زمان

حیرتی دارم حزین از حال ابنای زمان
کودنی چند، از چراگاه کمی و کوتهی ۱

پوزهء دعوی گشاده ستند در میدان لاف
مبتدی ناگشته، چون گشتند یا رب منتهی؟ ۲

دیده از بینش معرا، سینه از ادراک پاک
قلب از جان بی نصیب و صورت از معنی تهی ۳

نیروی موری نه و با شیرمردان در مصاف
رتبهٔ کاهی نه و در جلوه با سرو سهی ۴

غول صحرای غوایت دیو کهسار هوا
کور مادرزاد جهل و خضر راه گمرهی ۵

موج را کرده خلاص از خجلت سرگشتگی
قطره را آورده بیرون از حجاب بی تهی ۶

معنی کامل عیاران خرد را کرده مسخ
در دکان معرفت، قلاب زر ده دهی ۷

جز تکبر فهم ناکرده ز ما و انما
غیر های و هو ندانند از ضمیر هو و هی ۸

خامه ز ایشان در عذاب و صفحه ز ایشان در و بال
بی حصول درک معنی از خهیّ و از زهی ۹

مردم آرایند و شرم این و تمیز و فهم این
می نخواهد دید دنیا، بعد ازین روی بهی ۱۰