هوش مصنوعی:
شاعر در این متن به توصیف قدرت و عظمت خود و سلطنت بیزوال میپردازد. او از توانایی قلم خود در تحقیر دشمنان سخن میگوید و خود را در اوج میبیند، اما در نهایت از ناتوانی در توصیف مرتضی (علی) اظهار شرم میکند.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم پیچیدهٔ ادبی و عرفانی است که درک آن به دانش زبانی و فرهنگی نسبتاً بالایی نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات تاریخی و اساطیری ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم باشد.
شمارهٔ ۱۹ - شرم از نارسایی مدح
گشته ست صفحه، دامن دشت ختن حزین
نازم خرام کبک همایون مثال را ۱
در حکم ماست ملک سلیمانی سخن
گوییم شکر سلطنت بی زوال را ۲
نیروی کلک ماست که بالیده از غرور
بر خاک عجز، ناصیهٔ پور زال را ۳
اوج فلک در آب گهر گشته غوطه ور
کلکم گشوده تاکف دریا نوال را ۴
لیکن ز شرم کوتهی از مدح مرتضی
غسلی برآورم، عرق انفعال را ۵
نازم خرام کبک همایون مثال را ۱
در حکم ماست ملک سلیمانی سخن
گوییم شکر سلطنت بی زوال را ۲
نیروی کلک ماست که بالیده از غرور
بر خاک عجز، ناصیهٔ پور زال را ۳
اوج فلک در آب گهر گشته غوطه ور
کلکم گشوده تاکف دریا نوال را ۴
لیکن ز شرم کوتهی از مدح مرتضی
غسلی برآورم، عرق انفعال را ۵
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۵
۲۷۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۸ - حال ابنای زمان
گوهر بعدی:شمارهٔ ۲۰ - در وصف قلم پرتوان خود سروده است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
