شمارهٔ ۲۰ - در وصف قلم پرتوان خود سروده است

ریزد شکرین نکته حزین از نی کلکم
کام همه شکرشکنان ساخته شیرین ۱

از غاشیه داران کمیت است کمیتم
اندیشه چو بندد، به کمیت قلمم زین ۲

خونین جگر ازحسرت او، اخطل واعشی
غرق عرق از خجلت او کوثر و غسلین ۳

در مرحلهٔ وادی قدس است، سبکسیر
در مصطبهٔ عالم ذوق است به تمکین ۴

بر اوج رسایی عروج است چو شهباز
در صید تذروان معانیست چو شاهین ۵

درگنبدگردون چو فتد، بانگ صفیرش
مرغان اولی اجنحه، آیند به تحسین ۶

گلریز، چه در انجمن نظم و چه در نثر
سرسبز، چه در موسم دیماه وچه تشرین ۷

از خجلت او، خامه مانی است به صد رنگ
وز نکهت او، نافه نفس باخته در چین ۸

در چشم دبیران نوآموخته، پیکان
بر فرق حریفان زبان، ساخته زوبین ۹

ازهمّت فطریست، چودستم گهرافشان
وز جوهر ذاتی ست، چو تیغم گهرآگین ۱۰

دستان زن عشق است به سوز دل و دارد
چون لاله در این باغ، جگرسوخته چندین ۱۱

در طول بقای شکرافشانی این نی
دعوت ز دعاگوی و ز روح القدس، آمین ۱۲