شماره ۱ - بر رخ چه درگشاید، بیگانهٔ وفا را

بر رخ چه درگشاید، بیگانهٔ وفا را
چشمی که می نبیند دیدار آشنا را؟ ۱

نخل فسرده ی ما، نه سایه نه ثمر داشت
ما شاخ خشک بیدیم، معذور دار ما را ۲