هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از احساسات عمیق و شوریدهحالی خود سخن میگوید. او توصیف میکند که چگونه سخنان شیرین و اشتیاق درونیاش، وجودش را میسوزاند و از گذر سریع عمر و ناپایداری زندگی مینالد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی درباره زندگی و مرگ است که درک آنها برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان شاعرانه، مناسب سنین بالاتر است.
شماره ۱۴۴ - سخن چون می سرایم، کلک شکربار می سوزد
سخن چون می سرایم، کلک شکربار می سوزد
گلوی این نی، از شیرینی گفتار می سوزد ۱
دل از خامی چرا بندم، به برق عمر مستعجل؟
نفس در سینه ام، از گرمی رفتار می سوزد ۲
گلوی این نی، از شیرینی گفتار می سوزد ۱
دل از خامی چرا بندم، به برق عمر مستعجل؟
نفس در سینه ام، از گرمی رفتار می سوزد ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۲۵۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۳ - هرکس که نظر باز به آن زلف دوتا شد
گوهر بعدی:شماره ۱۴۵ - رنگت به خون لاله، قدح در خمار زد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
