هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از عناصر طبیعت مانند آتش و بهار و همچنین مفاهیمی مانند می و توبه برای بیان احساسات شاعر استفاده میکند. شاعر از شکستن و ناتوانی در برابر عشق و جذابیت معشوق سخن میگوید.
رده سنی:
16+
متن شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههایی مانند می و توبه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم یا نامناسب باشد.
شماره ۱۷۳ - جز آتش بهار هوا را که بشکند؟
جز آتش بهار هوا را که بشکند؟
جز می، طلسم توبهٔ ما را کِه بشکند؟ ۱
دست و دل شکسته ام از کار برده ای
بر عارض تو، زلف دو تا را که بشکند؟ ۲
جز می، طلسم توبهٔ ما را کِه بشکند؟ ۱
دست و دل شکسته ام از کار برده ای
بر عارض تو، زلف دو تا را که بشکند؟ ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۲۰۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۲ - آزاده، از حیات خود آزار می کشد
گوهر بعدی:شماره ۱۷۴ - آن کیست تا ز کار کسی عقده واکند؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
