هوش مصنوعی:
شاعر در این متن بیان میکند که با وجود سکوت ظاهری، احساسات و عواطف عمیقی مانند نوا، ناله، گریه و خنده را در درون خود پنهان کرده است. او به عشق و رنجهایش اشاره میکند و از تأثیرات عمیق عشق بر قلبش سخن میگوید.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عاطفی و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به رنج و خونین گریه کردن ممکن است برای سنین پایینتر سنگین باشد.
شماره ۲۶۳ - خموشم چون قلم امّا، نوا در آستین دارم
خموشم چون قلم امّا، نوا در آستین دارم
نی شیون طرازم، ناله ها در آستین دارم ۱
به سوز و ساز عشقم، شمع محفل می توان گفتن
که من هم گریه و هم خنده را در آستین دارم ۲
تو می دانی که از مستی، چه خونها در دلم کردی
اگر چون شیشه، خونین گریه ها در آستین دارم ۳
نی شیون طرازم، ناله ها در آستین دارم ۱
به سوز و ساز عشقم، شمع محفل می توان گفتن
که من هم گریه و هم خنده را در آستین دارم ۲
تو می دانی که از مستی، چه خونها در دلم کردی
اگر چون شیشه، خونین گریه ها در آستین دارم ۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۳
۲۱۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶۲ - شمع سان، دیده پرآتش مژه پرنم دارم
گوهر بعدی:شماره ۲۶۴ - زد نقش سخن سکهٔ جاوید به نامم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
