هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر به بیان ارزش و ماندگاری سخن خود میپردازد و تأکید میکند که کلامش در دلها جاودانه خواهد ماند. او از زیباییهای طبیعت و معانی عمیق در شعر خود سخن میگوید و خود را همچون نوری میداند که برای اهل فن آشکار است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق ادبی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار میباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۲۶۴ - زد نقش سخن سکهٔ جاوید به نامم
زد نقش سخن سکهٔ جاوید به نامم
از صفحهٔ دلها نشود محو، کلامم ۱
نوری ست عیان، در نظر حرف شناسان
هر مردمک نقطه ی خورشید، غلامم ۲
نظاره کن امروز، گلستان ارم را
در جلوه گه خامهٔ طاووس خرامم ۳
هر لفظ حزین خانهٔ صد شاهد معنی ست
لیلی کده ها جلوه دهد طرف خیامم ۴
از صفحهٔ دلها نشود محو، کلامم ۱
نوری ست عیان، در نظر حرف شناسان
هر مردمک نقطه ی خورشید، غلامم ۲
نظاره کن امروز، گلستان ارم را
در جلوه گه خامهٔ طاووس خرامم ۳
هر لفظ حزین خانهٔ صد شاهد معنی ست
لیلی کده ها جلوه دهد طرف خیامم ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۲۰۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶۳ - خموشم چون قلم امّا، نوا در آستین دارم
گوهر بعدی:شماره ۲۶۵ - قناعت چون گهر، با ساغر و مینای خودکردم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
