هوش مصنوعی: شاعر در این متن از رنج و اندوه خود می‌گوید و احساس تنهایی و اسارت را بیان می‌کند. او از ناآرامی و بی‌قراری خود و کاروان زندگی‌اش سخن می‌گوید و به رسم عجیب دنیا اشاره می‌کند که در آن تنها او هشیار است و دیگران در پی نظم و کنترل هستند.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عمیق عاطفی و اجتماعی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

شماره ۲۶۶ - دمد از چاکهای سینه شیون، تا نفس دارم

دمد از چاکهای سینه شیون، تا نفس دارم
که چون دل، بلبل شوریده حالی در قفس دارم ۱

نشد آسودگی حالی، نصیب کاروان ما
به هر وادی خروش دلخراشی، چون جرس دارم ۲

عجب رسمی ست شهرستان دنیا را تماشا کن
که تنها من همین هشیارم و از پی عسس دارم ۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۳
کانال گوهرین در ایتا
۱۸۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۶۵ - قناعت چون گهر، با ساغر و مینای خودکردم
گوهر بعدی:شماره ۲۶۷ - نه یاد مصر و نه پروای کاروان دارم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.