هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از رنج و اندوه خود میگوید و احساس تنهایی و اسارت را بیان میکند. او از ناآرامی و بیقراری خود و کاروان زندگیاش سخن میگوید و به رسم عجیب دنیا اشاره میکند که در آن تنها او هشیار است و دیگران در پی نظم و کنترل هستند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق عاطفی و اجتماعی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۲۶۶ - دمد از چاکهای سینه شیون، تا نفس دارم
دمد از چاکهای سینه شیون، تا نفس دارم
که چون دل، بلبل شوریده حالی در قفس دارم ۱
نشد آسودگی حالی، نصیب کاروان ما
به هر وادی خروش دلخراشی، چون جرس دارم ۲
عجب رسمی ست شهرستان دنیا را تماشا کن
که تنها من همین هشیارم و از پی عسس دارم ۳
که چون دل، بلبل شوریده حالی در قفس دارم ۱
نشد آسودگی حالی، نصیب کاروان ما
به هر وادی خروش دلخراشی، چون جرس دارم ۲
عجب رسمی ست شهرستان دنیا را تماشا کن
که تنها من همین هشیارم و از پی عسس دارم ۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۳
۱۸۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶۵ - قناعت چون گهر، با ساغر و مینای خودکردم
گوهر بعدی:شماره ۲۶۷ - نه یاد مصر و نه پروای کاروان دارم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.