هوش مصنوعی: این شعر عرفانی از مولانا یا شاعری با سبک مشابه است که به موضوعاتی مانند رهایی از دنیای مادی، عشق الهی، پاکسازی دل از تعلقات دنیوی و رسیدن به حقیقت وجودی می‌پردازد. شاعر از ساقی (نماد پیر یا مرشد) می‌خواهد تا با بخشیدن صفا و رهایی، او را از قید و بندهای دنیوی آزاد کند و به حقیقت برساند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعاره‌های پیچیده در این شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل این متن نیاز به آشنایی با ادبیات عرفانی و اصطلاحات خاص آن دارد.

شماره ۳ - بیاور ساقی آنجا صفا را

بیاور ساقی آنجا صفا را
دمی از ما رهایی بخشی ما را ۱

خدا را گر توانی کرد کاری
بکن کاری بکن کاری خدارا ۲

چو چشم خویشتن سرمست
گردان دل و عقل و روان و دیدها را ۳

جهان پر قلب و پر قلاب کرده
بیا بر قلب ها زن کیمیا را ۴

توانی ساختن از ما شمایی
اگر میلی بود ما و شما را ۵

گدا سلطان شود گر زانکه روزی
نشاند بر سریر خود گدارا ۶

نگار اول پر از نقش و نگار است
ببر نقش و نگار از دل نگارا ۷

بیا از نقش گیتی پاک گردان
میان آینه ی گیتی نما را ۸

چو از نقش جهانش پاک کردی
بنقش روی خود رویش بیارا ۹

برابر آسمان دل چو خورشید
ز کوکب پاک کن لوح سمارا ۱۰

بیا بر مغربی انداز تابی
به نام مهر گردان این سهارا ۱۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
کانال گوهرین در ایتا
۴۳۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲ - ز روی ذات بر افکن نقاب اسما را
گوهر بعدی:شماره ۴ - ای جمله جهان در رخ جان بخش تو پیدا‏
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.