شماره ۸ - هیچ دانی که کیستیم و شما

هیچ دانی که کیستیم و شما
سایه ی آفتاب نور خدا ۱

سایه ی آفتاب تابش اوست
تابش مهر هست عین ضیا ۲

نیست خورشید از شعاع بعید
نیست سایه از آفتاب جدا ۳

سایه و آفتاب یک چیزند
هست او واحد کثیر نما ۴

چون یکی بود سایه ی خورشید
یا رب این کثرت از چه شد پیدا ۵

نظر از عین کائنات بدوز
تا که سایه نمایدت یکتا ۶

بگذر از سایه زانکه خورشید است
آن که تو سایه خوانیش هر جا ۷

شیی واحد بگو که چون گردد
عین هستی جمله ی اشیا ۸

هست یک عین این همه اعیان
یک مسما است این همه اسما ۹

ذات و وجهت و اسم و نعت و صفت
عقل و نفس است طبع و شکل قوا ۱۰

جمله نقش معینات و بیند
هرچه هستند در زمین و سما ۱۱

به هزاران هزار نقش غریب
مینماید به خویشتن خود را ۱۲

هست اندر جهان کهنه و نو
آخرین نامش آدم و حوا ۱۳

گاه مجنون شود گهی لیلی
گاه وامق بود گهی عذرا ۱۴

آنچه امواج خوانمش مجراست
گشته ظاهر مکسوت من و ما ۱۵

نقش این موج بحر بی پایان
مغربی و سنایی است و سنا ۱۶