شماره ۹ - بیا در بحر و دریا شو رها کن این من و ما را

بیا در بحر و دریا شو رها کن این من و ما را
که تا دریا نگردی تو ندانی عین دریا را ۱

اگر موجت از آن دریا درین صحرا کشد روزی
چنانت غرقه گرداند که ناری یاد از صحرا ۲

اگر امواج دریا را به جز دریا نمی بینی
یقین دانم که نتوانی مسما دید اسما را ۳

چو واحد کردی اعدادت نشاید سر به سر واحد
چو فردایی یکی بینی پری و دی فردا را ۴

ز کثرت سوی وحدت شو ز وحدت سوی کثرت آی
ز راه وحدت و کثرت توان دانستن اسما را ۵

چه دانی زیر و بالای زمین و آسمان چون تو
ندید استی تو ور خود زیر بالا را ۶

چو مستی نسخه جانان فرو رو در خود و ادوان
ز پنهانی و پیداییست این پنهان و پیدا را ۷

الا ای مغربی عنقای مغرب را اگر گویی
برون از مشرق و مغرب بباید جست عنقا را ۸