شماره ۱۳ - ای کرده متجلی رخت از دیده هر خوب

ای کرده متجلی رخت از دیده هر خوب
وی حسن و جمال همه خوبان به تو منسوب ۱

بر صفحه ی رخساره ی هر ماه پری روی
حرفی دو سه از دفتر حسنت شده مکتوب ۲

محبوب ز هر روی به جز روی تو نبود
خود نیست به هر وجد به جز روی تو محبوب ۳

بر عکس رخت چشم زلیخا نگران بود
در آینه ی روی خوش یوسف یعقوب ۴

در شاهد و مشهود تویی ناظر و منظور
در عاشق و معشوق تویی طالب و مطلوب ۵

در میکده ها غیر تو را می نپرستند
آن کس که کند سجده بر سنگ و گل و چوب ۶

جاروب غمت کرد مرا جامه ی دل پاک
وین خانه کنونست به کام دل جاروب ۷

زان زلف پراکنده و زان غمزه فتان
پر گشت جهان سربسر از فتنه و آشوب ۸

محجوب نباشد ز رخت مغربی ای دوست
گر خود به خود است از رخ زیبای تو محجوب ۹