شماره ۲۳ - ساقی باقی که جانم مست اوست

ساقی باقی که جانم مست اوست
باده در داد کان بیرنگ و بوست ۱

بی دهن جان باده را در کشید
کاو منزه از خم و جام و سبوست ۲

نور می در جان و در دل کار کرد
نار وی در استخوان و مغز و پوست ۳

دیدم از مستی چو مستی را قفا
عالمی را بی قفا دیدم که روست ۴

چون حجاب ما یقین شد مرتفع
هردو عالم را بکل دیدم که اوست ۵

مهر بکد آنرا که ذره خواندمی
بحر بود آنرا که می گفتم جوست ۶

زشت و نیکو می نمود اما نبود
هر کرا من گفتمی زشت و نکوست ۷

هر کرا دشمن همی پنداشتم
آخرالامرش چو دیدم بود دوست ۸

مغربی چون اختلافی نیست هیچ
رو زبان درکش چه جای گفتگوست ۹