هوش مصنوعی: این متن عرفانی از ناصر خسرو بیانگر نزدیکی همیشگی معشوق (خدا یا عشق الهی) به انسان است، حتی اگر انسان از او غافل باشد. شاعر تأکید می‌کند که حقیقت و نور معشوق آشکار است و تنها نیاز به بینش درونی دارد. او همچنین به مفاهیمی مانند خودشناسی، حقیقت درونی و وحدت وجود اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای خوانندگان جوان‌تر دشوار باشد.

شماره ۳۰ - با تو است آن یار دائم ور تو یکدم دور نیست

با تو است آن یار دائم ور تو یکدم دور نیست
گرچه تو مهجوری ازو، وی از تو مهجور نیست ۱

دیده بگشا تا ببینی آفتاب روی او
کافتاب روی او از دیده ها مستور نیست ۲

لیک رویش را بنور روی او دیدن توان
گرچه مانع دیدنش را از دیدنش جز نور نیست ۳

جنّت از باب دل رخسار جانان دیدن است
در چنین جنّت که گفتیم زنجبیل و حور نیست ۴

گر ترا دیدار او باید برآ بر طور دل
حاجت رفتن چو موسی سوی کوه طور نیست ۵

تو کتابی در تو مسطور است علم و هر چه هست
چیست آن کاو در کتاب و لوح تو مسطور نیست ۶

کور آن باشد که او بینا بنفس خود نشد
کان که او بینا بنفس خویشتن شد، کور نیست ۷

۸ناصر و منصور گوید انا الحق المبین
بشنو از ناصر که آن گفتار از منصور نیست ۸

مغربی را یار شمس مغربی خواند بنام
گرچه شمس مغربی اندر جهان مستور نیست ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۴۲۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۹ - هیچکس را اینچنین یاری که ما را هست نیست
گوهر بعدی:شماره ۳۱ - هیچ میدانی که عالم از کجاست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.