شماره ۳۶ - چون رخت را هر زمان حسن و جمالی دگر است

چون رخت را هر زمان حسن و جمالی دگر است
لاجرم هردم مرا با تو وصالی دگر است ۱

اینکه هر ساعت جمالی می نماید روی تو
پیش ارباب کمالات، این کمالی دگر است ۲

بر بیاض روی دلبر از بیاض دلبری
از سواد و خطّ و خالت، خطّ و خالی دگر است ۳

با وجود آنکه حسن او برونست از جهان
در دماغ هر کسی از دو خیالی دگر است ۴

گر چه عالم سر بسر نقش و مثال روی اوست
لیک اورا هر زمان در دل مثالی دگر است ۵

سوی او هرگز بپّر بال خود هرگز نتوان پرید
هم ببال او توان، کان پرّ و بالی دگر است ۶

هیچکس هرگز زحالی نیست خالی در جهان
لیک اینحالی که ماراهست حالی دگر است ۷

گوش و دل نشنوده نتوان شنیدن اینقال
زانکه هر سمعی سر او از مقالی دگر است ۸

مغربی را در نظر پیوسته زان ابروی و روی
هر طرف به روی و هر جانب را هلالی دیگر است ۹