هوش مصنوعی: این شعر عرفانی از مولانا بیانگر عشق و وحدانیت الهی است. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند چهره دلبر، باده شبانه، زلف و خط بتان، و دریای بیکران، به توصیف عشق الهی و وحدت وجود می‌پردازد. او جهان و تمام پدیده‌های آن را موجی از دریای بیکران خود می‌داند و ظهور ولایت را در این زمانه تأکید می‌کند.
رده سنی: 16+ محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار می‌باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده مانند 'باده شبانه' و 'زلف و خط بتان' ممکن است برای مخاطبان جوان نامفهوم باشد.

شماره ۳۷ - صفا و روشنی کاندرون خانه ماست

صفا و روشنی کاندرون خانه ماست
ز عکس چهره آندلبر یگانه ماست ۱

خرد که بیخبر از کاینات افتاده است
خراب جرعه از باده شبانه ماست ۲

ز زلف و خط بتان باش برحذر دایم
که زلف و خال بتان دام راه و دانه ماست ۳

بیک بهانه جهان را پدید آوردیم
جهان بدیده شده از پی بهانه ماست ۴

جهان و هرچه در او هست سربسر موجی
ز جوش و جنبش دریای بیکرانه ماست ۵

خروش و ولوله گفتگوی و جوش جهان
صدا و نغمه و آوازه ترانه ماست ۶

اگر زمان نبوّت گذشت و دور رسل
ولی ظهور ولایت درین زمانه ماست ۷

کلید مخزن اسرار مغربی دارد
چو مدّتی است که او خازن خزانه ماست ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۴۳۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۶ - چون رخت را هر زمان حسن و جمالی دگر است
گوهر بعدی:شماره ۳۸ - آنچه کفر است بر خلق، بر ما دین است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.