شماره ۳۸ - آنچه کفر است بر خلق، بر ما دین است

آنچه کفر است بر خلق، بر ما دین است
تلخ و ترش همه عالم برما شیرین است ۱

چشم حق بین بجز از حق نتوان دیدن
باطل اندر نظر مردمِ باطل بین است ۲

گل توحید نروید ز زمینی که دروا
خاک شرک و حسد و کبر و ریا و کین است ۳

مسکن دوست ز جان میطلبیدم گفتا
مسکن دوست اگر هست دل مسکین است ۴

مرد کوته نظر از بهر بهشت است بکار
از قصور است که او ناظر حورالعین است ۵

نیست در جنّت ارباتحقیقت جز حق
جنّت اهل حقیقت، بحقیقت این است ۶

گرچه با آن بت چینی نظری داری لیک
آنچه منظور تواند شبه رنگین است ۷

نظرت هیچ بر آن نقش و نگار چین است
زانکه چشم تو بران نقش نگارچین است ۸

مغربی از تو بتلوین تو در جمله صور
نیست محجوب که اورا صفت تمکین است ۹