هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی، توصیفی شاعرانه از معشوق و جذابیت‌های اوست. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند هلال ابرو، چوگان زلف، و سرو قامت، زیبایی‌های معشوق را ستایش می‌کند و از تأثیر عمیق او بر روح و جان خود سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ این شعر حاوی مضامین عاشقانه و عرفانی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و احساسی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

شماره ۶۷ - مَهَت هر لحظه از کو مینماید

مَهَت هر لحظه از کو مینماید
هلال آسای ابرو می نماید ۱

سر از جیب پریرویان برآرد
رخ از روی پریرو مینماید ۲

بهر سوزان کنم هر دم توجه
که رویت هر دم از سو مینماید ۳

پریشان زان شوم هر دم که زلفت
دلم را ره بیک سو مینماید ۴

مرا اندر خم چوگان زلفت
جهان جان و دل رو مینماید ۵

خیال قامتت بر طرف چشمم
چو سروی بر لب جو مینماید ۶

ز خالت غارت ترکانه آید
اگرچه همچو هندو مینماید ۷

بچشم مغربی از غمزه توست
هرآن سحری که جادو مینماید ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۴۰۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶۶ - دل ما هر نفسی مشرب دیگر دارد
گوهر بعدی:شماره ۶۸ - دل همه دیده شد و دیده همه دل گردید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.