شماره ۷۳ - جانم از پرتو روی چنان میگردد

جانم از پرتو روی چنان میگردد
که دل از آتش او آب روان‌میگردد ۱

هرچه پیداست نهان میشود از دیده جان
چون بر آندیده جمال تو عیان میگردد ۲

هر که از تو اثر نام و نشان می یابد
از خود او بی اثر و نام و نشان میگردد ۳

چون ز جان، جان جهان جمله نهان گشت بکل
آنچه جان طالب آنست، همان میگردد ۴

دل چو کَونی است که اندر خم چوگان ویست
روز و شب بیسر و بی پای از آن میگردد ۵

حسن مجموع جهان در نظرم می آید
چونکه بر روی تو چشم نگران میگردد ۶

چو بتم گه بلطافت نظری می فکند
ز لطافت تن من جمله چو جان میگردد ۷

گرچه پیداست رخ دوست چو خورشید ولی
هم ز پیدائی خود باز نهان میگردد ۸

آنکه او منعقد جان و دل مغربی است
مغربی در طلبش گرد جهان میگردد ۹