هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و فلسفی است که به مفاهیمی مانند توحید، فقر و غنای معنوی، وحدت وجود و تجلیات الهی می‌پردازد. شاعر از زبان نمادین و استعاری برای بیان مفاهیم عمیق عرفانی استفاده کرده است، مانند تبدیل شدن یک فرد همزمان به خانه خود و خانه خدا، یا توصیف یک گوهر پاک که به آسمان و زمین تبدیل می‌شود. همچنین، به موضوعاتی مانند بی‌چونی و بی‌چرایی عشق حقیقی و تجلیات الهی در جهان اشاره می‌کند.
رده سنی: 18+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. همچنین، استفاده از زبان نمادین و استعاری ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

شماره ۸۸ - سلطان، سرِ تخت شهی کرد تنزّل

سلطان، سرِ تخت شهی کرد تنزّل
با آنکه جز او هیچ شهی نیست گدا شد ۱

آنکس که زفقر و ز غنا هست منزّه
در کسوت فقر از پی اظهار غنا شد ۲

هرگز که شنیدست از ازین طرفه که یک کس
هم خانه خویش آمد و هم خانه خدا شد ۳

آن گوهر پاکیزه و آن درّ یگانه
۰ون جوش برآورد زمین گشت و سما شد ۴

در کسوت چونی و چرایی نتوان گفت
کاندلبر بیچون و چرا چون و چرا شد؟! ۵

بنمود رخ ابروی وی از ابروی خوبان
تا بر صفت ماه نو انگشت نما شد ۶

در گلشن عالم چو شهی سرو چو لاله
هم سرخ کلاه آمد و هم سبز قبا شد ۷

آن مهر سپهر ازلی کرده تجلی
تا مغربی و مشرقی و شمس و ضیا شد ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۴۱۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۸۷ - می حدیثی از لب ساقی روایت می کند
گوهر بعدی:شماره ۸۹ - بی پرتو رخسار تو پیدا نتوان شد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.