هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه بیانگر عشق عمیق و همه‌جانبه شاعر به معشوق است. شاعر در هر سو و هر قبله‌ای، نشانه‌ای از معشوق می‌بیند و همه زیبایی‌های جهان را بازتابی از جمال او می‌داند. او عشق خود را به معشوق در همه چیز می‌یابد، از طبیعت تا انسان‌ها، و این عشق را حقیقتی فراتر از ظاهر و باطن می‌داند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد.

شماره ۱۱۵ - هر سو که دویدم همه سوی تو دیدیم

هر سو که دویدم همه سوی تو دیدیم
هر جا که رسیدیم سر کوی تو دیدیم

هر قبله که بگزید دل از بهر اطاعت
آنقبله دل را خم ابروی تو دیدیم

هر سرو روان را که درین گلشن دهر است
بر رسته ببستان و لب جوی تو دیدیم

از باد صبا بوی خوشت دوش شنیدیم
با باد صبا قافله بوی تو دیدیم

روی همه خوبان جهان بهر تماشا
دیدیم ولی آینه روی تو دیدیم

در دیده شهلا بتان همه عالم
کردیم نظر نرگس جادوی تو دیدیم

تا مهر رخت بر همه ذرّات بتابید
ذرّات جهان را به تکاپوی تو دیدم

در ظاهر و باطن بمجاز و بحقیقت
خلق دو جهان را همه رو سوی تو دیدیم

هر عاشق دیوانه که در جملگی تست
بر پای دلش سلسله موی تو دیدم

سر حلقه رندان خرابات مغان را
دل در شکن حلقه گیسوی تو دیدم

از مغربی احوال مپرسید که او را
سود از ده طره هندوی تو دیدم
کانال گوهرین در ایتا
۵۶۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۴ - ما جام جهان نمای ذاتیم
گوهر بعدی:شماره ۱۱۶ - مه مهر تو دیدیم و ز ذرّات گذشتیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.