هوش مصنوعی: شاعر در این شعر عاشقانه، زیبایی معشوق را در همه چیز می‌بیند و وجود او را در تمام جهان حس می‌کند. او از نگاه دیگران پنهان است، اما برای شاعر کاملاً آشکار است. شاعر خود را سایه‌ای از معشوق می‌داند و در نهایت، از درد عشق شکوه می‌کند.
رده سنی: 15+ مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۱۲۲ - معنی حسن تو در صورت جان میبینم

معنی حسن تو در صورت جان میبینم
عکس رخسار تو در جام جهان میبینم

دفتر حسن بتان را بنظر می دارم
از تو در هر ورقی نام و نشان میبینم

غمزه ایت را چو نظر میکنم از هر نظری
همه بر حسن رخت را نگران میبینم

گرچه از دیده اغیار نهان‌می گردی
منت از دیده اغیار عیان میبینم

میکنم هر نفسی دیده از نور تو وام
تا بدان دیده ترا گر بتوان میبینم

خویشتن را چو منم سایه تو زان شب و روز
در پیت بر صفت سایه دوان میبینم

که هویدا شوی از فرط نهانی بر من
گاه از فرط نهانیت عیان میبینم

تو یقینی و جهان جمله گمان من بیقین
مدتی شد که یقین را ز گمان میبینم

تو مرا مغربی از من به من و در من بین
چند گویی که ترا درد گران میبینم
کانال گوهرین در ایتا
۴۰۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۲۱ - ز چشم مست ساقی من ‌‌‌‌‌خرابم
گوهر بعدی:شماره ۱۲۳ - ما از میان خلق کناری گرفته ایم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.