شماره ۱۲۷ - ما از ازل مقامر و خمار آمدیم

ما از ازل مقامر و خمار آمدیم
دردی کشان میکده یار آمدیم

خورشید باده بر سر ذرّات ما بتافت
از روی مهر، سرخوش و خمار آمدیم

در خلوت عدم می هستی از جام دوست
کردیم نوش و مست به بازار آمدیم

زنار زلف ساقی باقی چو شد عیان
هر یک کمر ببسته بزنار امدیم

ناگاه حلقه زد سر زلفش ب گِرد ما
ما در میان حلقه گرفتار امدیم

از بهر خاطر دل مختار مصطفی
روزی دو سه که عاقل و هشیار آمدیم

کاری بغیر عشق نداریم در جهان
عشق است کار ما و بدین کار آمدیم

بودیم یکوجود ولیکن که ظهور
بسیار در مظاهر بسیار آمدیم

از یار مغربی سخنی در ازل شنید
ما جمله زان حدیث بگفتار آمدیم