شماره ۵۵ - مرغی شکسته درخور تبر ستم نبود

مرغی شکسته درخور تبر ستم نبود
گیرم مقیم زلف تو صید حرم نبود ۱

بیدار بخت من که شدم صید شست تو
پیکان جان شکار ترا صید کم نبود ۲

شد قاتل از سر من و غم میکشد مرا
گر بود بر سرآنکه مرا کشت غم نبود ۳

آنرا که دلخوش است بسیری ز بوستان
راندن ز در نشانۀ اهل کرم نبود ۴

جمشید را بسلطنت ما چه اشتباه
او را ز دور اینهمه خیل و حشم نبود ۵

در دفتر چکامۀ خوبان روزگار
جستیم نقش مهر اثری زینرقم نبود ۶

حسنت نگین لعل بخط بر خطا سپرد
موری سزای سلطنت ملک جم نبود ۷

با آنکه با تو بسته ام عهدی قدیم من
نگرفتمی دل از تو گر این نیر هم نبود ۸

گر هر صنم نظیر تو بودی بدلبری
مسجود اهل دل بجهان جز صنم نبود ۹

این حسرتم کشد که چو باز امدی بناز
ما را سری بپای تو در هر قدم نبود ۱۰

مجنون که گاه سلطنت وحش و طیر یافت
نیرّ چو ما بملک بلامحتشم نبود ۱۱