هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از درد فراق و غم عشق میگوید و بیان میکند که چگونه آههایش در سحرگاهان و اشکهایش از دل پرغصهاش سرچشمه میگیرد. او از تلاشهایش برای روشن نگه داشتن یاد معشوق در شبهای هجران سخن میگوید.
رده سنی:
16+
متن حاوی مضامین عاشقانهی عمیق و احساسات غمگینانه است که درک آنها برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۶۷ - با سینه غمت را سروکار بست و گرنه
با سینه غمت را سروکار بست و گرنه
صد بار ز آه سحرش سوخته بودم
یک لحظه فراق توام از دیده فرو ریخت
اشگی که بصد خون دل اندوخته بودم
تا جای خیالت نشود تیره شب هجر
صد مشعله از آه دل افروخته بودم
صد بار ز آه سحرش سوخته بودم
یک لحظه فراق توام از دیده فرو ریخت
اشگی که بصد خون دل اندوخته بودم
تا جای خیالت نشود تیره شب هجر
صد مشعله از آه دل افروخته بودم
۳۱۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۶ - تا پی عربده مژگان تو پیوست بهم
گوهر بعدی:شماره ۶۸ - با همه شعلۀ آهی که شب از سینه بر آرم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
