بخش ۶ - جامیکه شاه تشنه لبان بود مست از او

جامیکه شاه تشنه لبان بود مست از او
هر کو چشید از آن زغم خویش رست از او ۱

عباس نامدار که کس دست از او نبرد
چونخورد از آنپیاله بخون شست دست از او ۲

افتاد نخل قامتش از پا نخورده آب
از ضربتیکه پشت امامت شکست از او ۳

بیخواب شد سکینه و در خواب شد عدو
چونخواب مرگ چشم جهانبین ببست از او ۴

موجی بجنبش آمد و آبش ز سر گذشت
ابری ببارش آمد و از پا نشست از او ۵

تسلیم شاه تشنه لبان کرده دو دست
جامیکه خورده بود شراب الست از او ۶

چشمی بسوی دشمن و چشمی بروی دوست
بگذشت ماند یاد بگیتی دو دست از او ۷