بخش ۱۵ - آمدن اهلبیت بمصرع شهدا و زبانحال از قول جذاب زینب بحضرت

چون گرفتند ره کوی شهادت در پیش
زمرۀ خیل اسیران ؟؟ تشویش ۱

هر یکی نعش شهیدی به بر آورد چو جان
کرد با همدم خود شرح پریشانی خویش ۲

زانمیان زینب دلسوخته با ناله و زار
از ستمکاری آن طایفۀ کافر کیش ۳

روی بر پای برادر بنهاد از سر شوق
گفت کی سینۀ مجروح مرا مرهم ریش ۴

بچه عضو تو زنم بوسه نداند چه کند
بر سر سفرۀ سلطان چونشنید درویش ۵

این توئی با من و غوغای رقیبان از پس
وینمنم بی تو گرفته ره صحرا در پیش ۶

تو سفر کردی و در کار دلازاری من
آسمان تیر جفا پاک بپرداخت ز کیش ۷

هجر با صبر من آن کرد که بادی بغبار
خصم با جان من آنکرد که سیلی بحشیش ۸

تو و من بعد نگهداری اینقوم عزیز
من و من بعد پرستاری اینجمع پریش ۹

چارۀ هجر شکیب است و لیکن چه کنم
که بود درد فراق توام از حوصله پیش ۱۰