هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و غزل‌گونه، به توصیف زیبایی‌های معشوق و تأثیرات عشق بر شاعر می‌پردازد. شاعر از موهای معشوق، قامت بلندش، چشمان نافذش و ابروان کمانی‌اش سخن می‌گوید و بیان می‌کند که این زیبایی‌ها چگونه قلب و ذهن او را تسخیر کرده‌اند. همچنین، شاعر از درد فراق و غم ناشی از دوری معشوق می‌نالد.
رده سنی: 16+ این شعر حاوی مضامین عاشقانه‌ای است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات ادبی ممکن است برای درک کامل نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک داشته باشد.

شماره ۲۱ - چو عقد سنبل تو عقده بر جبین انداخت

چو عقد سنبل تو عقده بر جبین انداخت
چه عقده ها که از او در دل حزین انداخت ۱

شد از محبت تو خاک سجده گاه ملک
چو سرو قامت تو سایه بر زمین انداخت ۲

رخ تو گاه بگویند ماه و گه خورشید
مرا به مهر رخت شوق آن و این انداخت ۳

ببرد دانش و هوش و خرد ز من زلفت
کنون کرشمه چشمت نظر برین انداخت ۴

گرفت دل ز هوا و نشاند در جگرم
کمان ابروی تو هر چه از کمین انداخت ۵

مکن ملامت احوال شاهدی ای شیخ
فراق یار و غم رویش اندرین انداخت ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۳۹۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۰ - خوشا دلی که به مهر وی و نشانه ی اوست
گوهر بعدی:شماره ۲۲ - کسی که عشق تو ورزید با فراغ نرفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.